श्लोक 11.49
मा ते व्यथा मा च विमूढभावो
दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्ममेदम् ।
व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं
तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥
लिप्यन्तरण
mā te vyathā mā ca vimūḍhabhāvo
dṛṣṭvā rūpaṃ ghoramīdṛṅmamedam |
vyapetabhīḥ prītamanāḥ punastvaṃ
tadeva me rūpamidaṃ prapaśya ||
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
हमर एहन घोर रूप देखि कऽ तोँ व्यथित नहि होअह आ मूढ़ भाव नहि राखह। भय छोड़ि आ प्रसन्न मोन सँ तोँ फेर हमर ओहे रूप देखह।
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
श्रीकृष्ण सोझे अर्जुन केँ आश्वस्त करैत छथि। एहन भयानक रूप देखि कऽ ओ व्यथित वा भ्रमित नहि होथि। भय केँ एक कात राखि आ प्रसन्न मोन सँ ओ आब फेर ओहि रूप केँ देखि सकैत छथि जकरा ओ जनैत छथि। श्लोकक स्वर कोमल अछि। जे गुरु अभिभूत करयवला दर्शन देखओलनि, सैह आब शिष्य केँ सुरक्षा दिस घुरा कऽ लऽ जाइत छथि। श्रीकृष्ण ई नहि नकारैत छथि जे रूप भयानक छल; ओ केवल कहैत छथि जे ओकर स्मृति भय मे नहि, प्रसन्नता मे राखल जाय।
Sanskrit System द्वारा · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08