श्लोक 11.34
द्रोणं च भीष्मं च जयद्रथं च
कर्णं तथान्यानपि योधवीरान् ।
मया हतांस्त्वं जहि मा व्यथिष्ठा
युध्यस्व जेतासि रणे सपत्नान् ॥
लिप्यंतर
droṇaṃ ca bhīṣmaṃ ca jayadrathaṃ ca
karṇaṃ tathānyānapi yodhavīrān |
mayā hatāṃstvaṃ jahi mā vyathiṣṭhā
yudhyasva jetāsi raṇe sapatnān ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
द्रोण आनी भीष्म, जयद्रथ आनी कर्ण, आनी हेर शूर झुजारीय आदींच म्हजे कडल्यान मारले गेल्यात. तांकां मार; दुख्ख करूं नाका. झूज, आनी झुजांत तूं तुज्या विरोधकांचेर जैत मेळयतलो.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
अर्जुनाक जांकां तोंड दिवपाचो सगळ्यांत चड भंय दिसतालो, तेच झुजारी श्रीकृष्ण नांवान सांगता: ताचो गुरू द्रोण, ताचो आजो भीष्म, कौरवांचो वांगडी जयद्रथ, आनी ताचो व्हडलो प्रतिस्पर्धी कर्ण. श्रीकृष्ण म्हणटा, ते सगळे आदींच ताचे कडल्यान मारले गेल्यात. अर्जुनान दुख्ख करूंक नज अशें ताका सांगलां आनी जैताचें आश्वासन दिलां. द्रोण आनी भीष्माचें नांव संवादाच्या सुरवातीच्या अर्जुनाच्या आक्षेपाक जाप दिता, जेन्ना पुजेक पात्र आशिल्ल्यांचेर हांव बाण कसो मारूं अशें ताणें विचारिल्लें. दर्शनान दाखयलां की तांचें नशीब व्हडल्या वेवस्थेचो भाग. आतां तातूंत कर्म करपाक श्रीकृष्ण अर्जुनाक सांगता.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08