श्लोक 11.33
तस्मात्त्वमुत्तिष्ठ यशो लभस्व
जित्वा शत्रून् भुङ्क्ष्व राज्यं समृद्धम् ।
मयैवैते निहताः पूर्वमेव
निमित्तमात्रं भव सव्यसाचिन् ॥
लिप्यंतर
tasmāttvamuttiṣṭha yaśo labhasva
jitvā śatrūn bhuṅkṣva rājyaṃ samṛddham |
mayaivaite nihatāḥ pūrvameva
nimittamātraṃ bhava savyasācin ||
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अणकार
देखून उठ आनी किर्त जोड. दुस्मानांचेर जैत मेळोवन समृध्द राज्य भोग. ते आदींच म्हजे कडल्यान मारले गेल्यात; हे सव्यसाची, तूं फकत निमित्त जा.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
स्पष्टीकरण
श्रीकृष्ण वेव्हारीक निश्कर्श काडटा: अर्जुनान उबें रावचें, मान जोडचो आनी राज्य जिखचें. झुजारी आदींच श्रीकृष्णान मारल्यात; अर्जुनान निमित्तमात्र (निमित्तमात्र), म्हळ्यार फकत साधन वा निमित्त, जावचें. हें उतर जायत्या तरांनी वाचलां. कांय जाण तातूंत निकालाच्या मालकीचो भार अर्जुनाचेर ना, जाका लागून तो अहंकारा (अहंकार) बगर कर्म करता, अशें पळयतात. हेर भर दितात की साधनूय कर्म करता आनी सारकें कर्म करपाची जापसालदारकी ताचेर उरता. सव्यसाची, दोनूय हातांनी बाण मारपी, हें आपोवप ताच्या बेजोड कौशल्याची याद करून दिता, जें आतां सेवेंत अर्पण करपाचें.
Sanskrit System हांचें · यंत्र मसुदो · claude-opus-5-5 · 2026-11-08