श्लोक 3.29
प्रकृतेर्गुणसम्मूढाः सज्जन्ते गुणकर्मसु ।
तानकृत्स्नविदो मन्दान्कृत्स्नविन्न विचालयेत् ॥
लिप्यंतरण
prakṛterguṇasammūḍhāḥ sajjante guṇakarmasu |
tānakṛtsnavido mandānkṛtsnavinna vicālayet ||
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
प्रकृति दे गुणें कन्नै भरमे दे लोक गुणें दे कम्में च फसी जंदे न। पूरा जानने आह्ले गी उनें मंद लोकें गी नेईं डोलाना चाहिदा जेह्ड़े सिर्फ अद्धा जानदे न।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
श्रीकृष्ण सिखाने दे विशे पर परतोंदे न। प्रकृति दे गुणें कन्नै उलझे दे लोक अपने कम्में कन्नै चिम्बड़े दे रौंह्दे न। जेह्ड़ा पूरा दिक्खदा ऐ, कृत्स्नवित्, उसी उनेंगी नेईं डोलाना चाहिदा जेह्ड़े सिर्फ हिस्सा दिक्खदे न। मंद, यानी हौला, शब्द कोई गाल नेईं, बल्के समझ दे इक दरजे दा बखान ऐ। हर कोई अपनी रफ्तार कन्नै सिक्खदा ऐ, ते ज्ञानी दा कम्म उसी धकेलना नेईं, सहारा देना ऐ।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08