श्लोक 13.21
कार्यकारणकर्तृत्वे हेतुः प्रकृतिरुच्यते ।
पुरुषः सुखदुःखानां भोक्तृत्वे हेतुरुच्यते ॥
लिप्यंतरण
kāryakāraṇakartṛtve hetuḥ prakṛtirucyate |
puruṣaḥ sukhaduḥkhānāṃ bhoktṛtve heturucyate ||
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
कार्य, करण ते करतापन दे पैदा होने च प्रकृति गी कारण आखेआ जंदा ऐ। सुख दुख दे भोगने च पुरुष गी कारण आखेआ जंदा ऐ।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण दोनें तत्त्वें दियां भूमिकां बंडदे न। करने कन्नै जुड़े दी हर चीज प्रकृति दी जिम्मेवारी ऐ: शरीर कार्य दे रूप च, इंद्रियां ते मन साधनें दे रूप च, ते करता होने दा भाव बी। पुरुष अनुभव करने दा जिम्मेवार ऐ, यानी सुख दुख महसूस करने आह्ला होने दा। एह् बड़ा सोचेआ समझेआ भेद ऐ। कर्म क्षेत्र दा ऐ; उसदी चेतना जानने आह्ले दी। मते पाठक इत्थें गीता दी अनासक्ति आह्ली सिक्खेआ दी कुंजी दिखदे न: जेकर कोई दिक्खै जे करना प्रकृति राहें होंदा ऐ, तां ओह् इस बोझ दे बिना कर्म करी सकदा ऐ जे सिर्फ मैं गै करता आं।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08