श्लोक 13.20
प्रकृतिं पुरुषं चैव विद्ध्यनादी उभावपि ।
विकारांश्च गुणांश्चैव विद्धि प्रकृतिसम्भवान् ॥
लिप्यंतरण
prakṛtiṃ puruṣaṃ caiva viddhyanādī ubhāvapi |
vikārāṃśca guṇāṃścaiva viddhi prakṛtisambhavān ||
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
प्रकृति ते पुरुष दोनें गी अनादि जान, ते एह् बी जान जे बिकार ते गुण प्रकृति शा पैदा होंदे न।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण हून अर्जुन दे पैह्ले जोड़े गी लैंदे न: प्रकृति ते पुरुष। ओह् आखदे न जे दोऐ अनादि न। कोई बी कुसै खास बेल्लै रचेआ नेईं गेआ। जगत दे सारे बदलाऽ, त्रौं गुणें समेत जेह्ड़े हर चीज गी घड़दे न, प्रकृति शा पैदा होंदे न। एह् दो मूल तत्त्वें, जड़ ते चेतन, आह्ले सांख्य मत उप्पर टिके दा ऐ। गीता एह् ढांचा अपनांदी ऐ, पर जियां अध्याय दसदा ऐ, दोनें गी इक बड्डे दिव्य बिधान दे अंदर बी रखदी ऐ। अर्जुन आस्तै एह् श्लोक दसना शुरू करदा ऐ जे उसदा शरीर, मन ते भाव कुत्थुआं औंदे न।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08