श्लोक 11.33
तस्मात्त्वमुत्तिष्ठ यशो लभस्व
जित्वा शत्रून् भुङ्क्ष्व राज्यं समृद्धम् ।
मयैवैते निहताः पूर्वमेव
निमित्तमात्रं भव सव्यसाचिन् ॥
लिप्यंतरण
tasmāttvamuttiṣṭha yaśo labhasva
jitvā śatrūn bhuṅkṣva rājyaṃ samṛddham |
mayaivaite nihatāḥ pūrvameva
nimittamātraṃ bhava savyasācin ||
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
इस करी उठ ते जस खट्ट। दुश्मनें गी जित्तियै भरे पूरे राज दा भोग कर। एह् मेरे राहें पैह्लें गै मारे जाई चुके दे न; हे सव्यसाची, तूं सिर्फ निमित्त बन।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण व्यावहारिक नतीजा कढदे न: अर्जुन गी उठना चाहिदा, मान हासल करना चाहिदा ते राज जित्तना चाहिदा। जोद्धा पैह्लें गै कृष्ण दे हत्थें मारे जाई चुके दे न; अर्जुन गी निमित्त मात्र बनना ऐ, यानी सिर्फ इक जरिया जां मौका। इस शब्द गी मते ढंगें पढ़ेआ गेदा ऐ। किश इसी नतीजे दी मलकीयत दे बोझ शा छुटकारा मनदे न, तां जे ओह् अहंकार बिना कर्म करै। दूए जोर दिंदे न जे जरिया बी कर्म करदा ऐ ते ठीक कर्म करने आस्तै जिम्मेवार रौंह्दा ऐ। सव्यसाची, दोनें हत्थें कन्नै तीर चलाने आह्ला, एह् नां उसदी बेजोड़ कला दी याद दुआंदा ऐ, जेह्ड़ी हून सेवा च अर्पत होनी ऐ।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08