श्लोक 11.32
कालोऽस्मि लोकक्षयकृत्प्रवृद्धो
लोकान्समाहर्तुमिह प्रवृत्तः ।
ऋतेऽपि त्वां न भविष्यन्ति सर्वे
येऽवस्थिताः प्रत्यनीकेषु योधाः ॥
लिप्यंतरण
kālo'smi lokakṣayakṛtpravṛddho
lokānsamāhartumiha pravṛttaḥ |
ṛte'pi tvāṃ na bhaviṣyanti sarve
ye'vasthitāḥ pratyanīkeṣu yodhāḥ ||
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
श्री भगवान ने आखेआ: मैं लोकें दा नाश करने आह्ला बधे दा काल आं, ते इत्थें लोकें गी समेटने च लग्गे दा आं। तेरे बिना बी बिरोधी फौजें च खड़ोते दे एह् जोद्धा कोई नेईं बचङन।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण गीता दियें सारें शा मशहूर पंगतियें चा इक च परता दिंदे न: मैं काल आं, बधियै बिशाल होए दा, लोकें दा नाश करने आह्ला, इत्थें सारे लोकें गी समेटने च लग्गे दा। काल ओह् शक्ति ऐ जेह्ड़ी हर चीज गी मुकाई दिंदी ऐ, ते ओह् लड़ाई दे मदान च पैह्लें गै कम्म करा करदी ऐ। फ्ही सिद्धी अर्जुन आह्ली बक्खी गल्ल औंदी ऐ: उसदे कर्म बिना बी सामनै खड़ोते दे जोद्धा नेईं जींगन। उसदा लड़ने शा इनकार उनेंगी नेईं बचाग। श्लोक उसदी दुविधा गी नमें ढंगै कन्नै रखदा ऐ। जिस नतीजे शा ओह् डरदा ऐ, ओह् उसदे हत्थ नेईं; उसदे हत्थ एह् ऐ जे ओह् उसदे अंदर कियां कर्म करदा ऐ।
Sanskrit System आसेआ · मशीन मसौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08