3 shlokas
- 1
देवाश्च वा असुराश्चैषु लोकेष्व् अस्पर्धन्त
ते देवाः प्रजापतिम् उपाधावन्
तेभ्य एतां दैवीं शान्तिं प्रायच्छत्
devāśca vā asurāścaiṣu lokeṣv aspardhanta
te devāḥ prajāpatim upādhāvan
tebhya etāṃ daivīṃ śāntiṃ prāyacchat
- 2
ते ततः शान्तीका असुरान् अभ्यजयंस्ततो देवा अभवन्
परासुरा भवत्य् आत्मना परास्य भ्रातृव्यो भवति
य एवं वेद
te tataḥ śāntīkā asurān abhyajayaṃstato devā abhavan
parāsurā bhavaty ātmanā parāsya bhrātṛvyo bhavati
ya evaṃ veda
- 3
अथ पूर्वाह्न एव प्रातराहुतिं हुत्वा दर्भाञ्छमीं वीरणान्दधि सर्पिः सर्षपान्फलवतीम् अपामार्गं शिरीषम् इत्य् एतान्य् आहरेद् आहारयेद्वा स्नातः प्रयतः शुचिः शुचिवासाः स्थण्डिलम् उपलिप्य प्रोक्ष्य लक्षणम् उल्लिख्याद्भिर् अभ्युक्ष्याग्निम् उपसमाधाय नित्यतन्त्रेणौदनकृसरयवागूरक्तपायसदधिक्षीरघृतपायसघृतम् इति घृतोत्तराः पृथक्चरवः सर्वे
सर्वेषां वा पायसः
atha pūrvāhna eva prātarāhutiṃ hutvā darbhāñchamīṃ vīraṇāndadhi sarpiḥ sarṣapānphalavatīm apāmārgaṃ śirīṣam ity etāny āhared āhārayedvā snātaḥ prayataḥ śuciḥ śucivāsāḥ sthaṇḍilam upalipya prokṣya lakṣaṇam ullikhyādbhir abhyukṣyāgnim upasamādhāya nityatantreṇaudanakṛsarayavāgūraktapāyasadadhikṣīraghṛtapāyasaghṛtam iti ghṛtottarāḥ pṛthakcaravaḥ sarve
sarveṣāṃ vā pāyasaḥ

