13 shlokas
- 1
प्रजापतिर् अकामयत बहु स्यां प्रजायेयेति स आत्मन्न् ऋत्वम् अपश्यत्तत ऋत्विजो ऽसृजत यद् ऋत्वाद् असृजत तद् ऋत्विजाम् ऋत्विक्त्वं तैर् एतं द्वादशाहम् उपासीदत्सो ऽराध्नोत्
prajāpatir akāmayata bahu syāṃ prajāyeyeti sa ātmann ṛtvam apaśyattata ṛtvijo 'sṛjata yad ṛtvād asṛjata tad ṛtvijām ṛtviktvaṃ tair etaṃ dvādaśāham upāsīdatso 'rādhnot
- 2
पिता नो ऽरात्सीद् इति मासा उपासीदंस्ते दीक्षयैवाराध्नुवन्न् उपसत्सु त्रयोदशम् अदीक्षयन्सो ऽनुव्यम् अभवत्तस्माद् उपसत्सु दिदीक्षाणो ऽनुव्यं भवत्य् एव च हि त्रयोदशं मासं चक्षते नैव च
pitā no 'rātsīd iti māsā upāsīdaṃste dīkṣayaivārādhnuvann upasatsu trayodaśam adīkṣayanso 'nuvyam abhavattasmād upasatsu didīkṣāṇo 'nuvyaṃ bhavaty eva ca hi trayodaśaṃ māsaṃ cakṣate naiva ca
- 3
एको दीक्षेतैको हि प्रजापतिर् अराध्नोद्द्वादश दीक्षेरन्द्वादश हि मासा अराध्नुवंश्चतुर्विंशतिर्दीक्षेरंश्चतुर्विंशतिर्ह्य् अर्धमासा अराध्नुवन्
eko dīkṣetaiko hi prajāpatir arādhnoddvādaśa dīkṣerandvādaśa hi māsā arādhnuvaṃścaturviṃśatirdīkṣeraṃścaturviṃśatirhy ardhamāsā arādhnuvan
- 4
यदि पञ्चविंशो दीक्षेतेमे पञ्चेमे पञ्चेमे पञ्चेमे पञ्चेमे चत्वारो ऽसाव् एक इति निर्दिशेयुर्यस्मा अराद्धिकामाः स्युस्तम् एवाराद्धिर् अन्वेति सर्व इतरे राध्नुवन्ति
yadi pañcaviṃśo dīkṣeteme pañceme pañceme pañceme pañceme catvāro 'sāv eka iti nirdiśeyuryasmā arāddhikāmāḥ syustam evārāddhir anveti sarva itare rādhnuvanti
- 5
यो वै देवानां गृहपतिं वेदाश्नुते गार्हपतं प्र गार्हपतम् आप्नोति
yo vai devānāṃ gṛhapatiṃ vedāśnute gārhapataṃ pra gārhapatam āpnoti
- 6
संवत्सरो वै देवानां गृहपतिः स एव प्रजापतिस्तस्य मासा एव सह दीक्षिणः
saṃvatsaro vai devānāṃ gṛhapatiḥ sa eva prajāpatistasya māsā eva saha dīkṣiṇaḥ
- 7
विन्दते सह दीक्षिणो ऽश्नुते गार्हपत्यं प्र गार्हपत्यं आप्नोति य एवं वेद
vindate saha dīkṣiṇo 'śnute gārhapatyaṃ pra gārhapatyaṃ āpnoti ya evaṃ veda
- 8
यो वै छन्दसां स्वराजं वेदाश्नुते स्वाराज्यं प्र स्वाराज्यं आप्नोति बृहती वाव छन्दसां स्वराड् अश्नुते स्वाराज्यं प्र स्वाराज्यं आप्नोति य एवं वेद
yo vai chandasāṃ svarājaṃ vedāśnute svārājyaṃ pra svārājyaṃ āpnoti bṛhatī vāva chandasāṃ svarāḍ aśnute svārājyaṃ pra svārājyaṃ āpnoti ya evaṃ veda
- 9
ताम् एताम् अन्नाद्याय व्यावृज्यासते यद् एतं द्वादशाहं द्वादश दीक्षा द्वादशोपसदो द्वादश प्रसुतः षट्त्रिंशद् एता रात्रयो भवन्ति षट्त्रिंशदक्षरा बृहती
tām etām annādyāya vyāvṛjyāsate yad etaṃ dvādaśāhaṃ dvādaśa dīkṣā dvādaśopasado dvādaśa prasutaḥ ṣaṭtriṃśad etā rātrayo bhavanti ṣaṭtriṃśadakṣarā bṛhatī
- 10
जायते वाव दीक्षया पुनीत उपसद्भिर्देवलोकम् एव सुत्ययाप्येति
jāyate vāva dīkṣayā punīta upasadbhirdevalokam eva sutyayāpyeti
- 11
एतावद्वाव संवत्सर इन्द्रियं वीर्यं यद् एता रात्रयो द्वादश पौर्णमास्यो द्वादशैकाष्टका द्वादशामावास्या यावद् एव संवत्सर इन्द्रियं वीर्यं तद् एतेनाप्त्वावरुन्द्धे द्वादशाहेन
etāvadvāva saṃvatsara indriyaṃ vīryaṃ yad etā rātrayo dvādaśa paurṇamāsyo dvādaśaikāṣṭakā dvādaśāmāvāsyā yāvad eva saṃvatsara indriyaṃ vīryaṃ tad etenāptvāvarunddhe dvādaśāhena
- 12
त्रिंशदक्षरा वा एषा विराड्षड् ऋतव ऋतुष्व् एव विराजा प्रतितिष्ठत्य् ऋतुभिर्विराजि
triṃśadakṣarā vā eṣā virāḍṣaḍ ṛtava ṛtuṣv eva virājā pratitiṣṭhaty ṛtubhirvirāji
- 13
द्वात्रिंशदक्षरा वा एषानुष्टुब्वाग् अनुष्टुप्चतुष्पादः पशवो वाचा पशून्दाधार तस्माद्वाचा सिद्धा वाचाहूता आयन्ति तस्माद् उ नाम जानते
dvātriṃśadakṣarā vā eṣānuṣṭubvāg anuṣṭupcatuṣpādaḥ paśavo vācā paśūndādhāra tasmādvācā siddhā vācāhūtā āyanti tasmād u nāma jānate

