Mahabharat · Adhyaya 143 1.143.19
1.143.19अहःसु विहरानेन यथाकामं मनोजवा
अयं त्व् आनयितव्यस्ते भीमसेनः सदा निशि
वैशंपायनः
प्राक्संध्यातो विमोक्तव्यो रक्षितव्यश्च नित्यशः
एवं रमस्व भीमेन यावद्गर्भस्य वेदनम्
एष ते समयो भद्रे शुश्रूष्यश्चाप्रमत्तया
नित्यानुकूलया भूत्वा कर्तव्यं शोभनं त्वया
युधिष्ठिरेणैवम् उक्ता कुन्त्या चाङ्के ऽधिरोपिता
भीमार्जुनान्तरगता यमाभ्यां च पुरस्कृता
तिर्यग्युधिष्ठिरे याति हिडिम्बा भीमगामिनी
शालिहोत्रसरो रम्यम् आसेदुस्ते जलार्थिनः
तत्तथेति प्रतिज्ञाय हिडिम्बा राक्षसी तदा
वनस्पतितलं गत्वा परिमृज्य गृहं यथा
पाण्डवानां च वासं सा कृत्वा पर्णमयं तथा
आत्मनश्च तथा कुन्त्या एकोद्देशे चकार सा
पाण्डवास्तु ततः स्नात्वा शुद्धाः संध्याम् उपास्य च
तृषिताः क्षुत्पिपासार्ता जलमात्रेण वर्तयन्
शालिहोत्रस्तदा ज्ञात्वा क्षुधार्तान्पाण्डवांस्तदा
मनसा चिन्तयामास पानीयं भोजनं महत्
ततस्ते पाण्डवाः सर्वे विश्रान्ताः पृथया सह
यथा जतुगृहे वृत्तं राक्षसेन कृतं च यत्
कृत्वा कथा बहुविधाः कथान्ते पाण्डुनन्दनम्
कुन्ती राजसुता वाक्यं भीमसेनम् अथाब्रवीत्
यथा पाण्डुस्तथा मान्यस्तव ज्येष्ठो युधिष्ठिरः
अहं धर्मविधानेन मान्या गुरुतरी तव
तस्मात्पाण्डुहितार्थं मे युवराज हितं कुरु
निकृता धार्तराष्ट्रेण पापेनाकृतबुद्धिना
दुष्कृतस्य प्रतीकारं न पश्यामि वृकोदर
तस्मात्कतिपयाहेन योगक्षेमं भविष्यति
क्षेमं दुर्गम् इमं वासं वसिष्यामो यथासुखम्
इदम् अद्य महद्दुःखं धर्मकृच्छ्रं वृकोदर
दृष्ट्वैव त्वां महाप्राज्ञ अनङ्गेनाभिचोदिता
युधिष्ठिरं च मां चैव वरयामास धर्मतः
धर्मार्थं देहि पुत्रं त्वं स नः श्रेयः करिष्यति
प्रतिवाक्यं तु नेच्छामि ह्यावाभ्यां वचनं कुरु
Transliteration
ahaḥsu viharānena yathākāmaṃ manojavā
ayaṃ tv ānayitavyaste bhīmasenaḥ sadā niśi
vaiśaṃpāyanaḥ
prāksaṃdhyāto vimoktavyo rakṣitavyaśca nityaśaḥ
evaṃ ramasva bhīmena yāvadgarbhasya vedanam
eṣa te samayo bhadre śuśrūṣyaścāpramattayā
nityānukūlayā bhūtvā kartavyaṃ śobhanaṃ tvayā
yudhiṣṭhireṇaivam uktā kuntyā cāṅke 'dhiropitā
bhīmārjunāntaragatā yamābhyāṃ ca puraskṛtā
tiryagyudhiṣṭhire yāti hiḍimbā bhīmagāminī
śālihotrasaro ramyam āseduste jalārthinaḥ
tattatheti pratijñāya hiḍimbā rākṣasī tadā
vanaspatitalaṃ gatvā parimṛjya gṛhaṃ yathā
pāṇḍavānāṃ ca vāsaṃ sā kṛtvā parṇamayaṃ tathā
ātmanaśca tathā kuntyā ekoddeśe cakāra sā
pāṇḍavāstu tataḥ snātvā śuddhāḥ saṃdhyām upāsya ca
tṛṣitāḥ kṣutpipāsārtā jalamātreṇa vartayan
śālihotrastadā jñātvā kṣudhārtānpāṇḍavāṃstadā
manasā cintayāmāsa pānīyaṃ bhojanaṃ mahat
tataste pāṇḍavāḥ sarve viśrāntāḥ pṛthayā saha
yathā jatugṛhe vṛttaṃ rākṣasena kṛtaṃ ca yat
kṛtvā kathā bahuvidhāḥ kathānte pāṇḍunandanam
kuntī rājasutā vākyaṃ bhīmasenam athābravīt
yathā pāṇḍustathā mānyastava jyeṣṭho yudhiṣṭhiraḥ
ahaṃ dharmavidhānena mānyā gurutarī tava
tasmātpāṇḍuhitārthaṃ me yuvarāja hitaṃ kuru
nikṛtā dhārtarāṣṭreṇa pāpenākṛtabuddhinā
duṣkṛtasya pratīkāraṃ na paśyāmi vṛkodara
tasmātkatipayāhena yogakṣemaṃ bhaviṣyati
kṣemaṃ durgam imaṃ vāsaṃ vasiṣyāmo yathāsukham
idam adya mahadduḥkhaṃ dharmakṛcchraṃ vṛkodara
dṛṣṭvaiva tvāṃ mahāprājña anaṅgenābhicoditā
yudhiṣṭhiraṃ ca māṃ caiva varayāmāsa dharmataḥ
dharmārthaṃ dehi putraṃ tvaṃ sa naḥ śreyaḥ kariṣyati
prativākyaṃ tu necchāmi hyāvābhyāṃ vacanaṃ kuru
By System Admin
Translation
Draft in progress