21 shlokas
- 1
अथाब्रवीद् अदितिः
athābravīd aditiḥ
- 2
मह्यम् एकाम् अन्नाहुतिं जुहुताहम् एकां दिशं प्रज्ञास्यामीति
mahyam ekām annāhutiṃ juhutāham ekāṃ diśaṃ prajñāsyāmīti
- 3
तस्या अजुहवुः
tasyā ajuhavuḥ
- 4
सोर्ध्वां दिशं प्राजानात्
sordhvāṃ diśaṃ prājānāt
- 5
इयं वा अदितिः
iyaṃ vā aditiḥ
- 6
तस्माद् अस्याम् ऊर्ध्वा ओषधय ऊर्ध्वा वनस्पतय ऊर्ध्वा मनुष्या उत्तिष्ठन्ति
tasmād asyām ūrdhvā oṣadhaya ūrdhvā vanaspataya ūrdhvā manuṣyā uttiṣṭhanti
- 7
ऊर्ध्वो ऽग्निर्दीप्यते
ūrdhvo 'gnirdīpyate
- 8
यद् अस्यां किंचोर्ध्वम् एव तद् आयत्तम्
yad asyāṃ kiṃcordhvam eva tad āyattam
- 9
एषा हि तस्यै दिक्प्रज्ञाता
eṣā hi tasyai dikprajñātā
- 10
एवं वै देवाः प्रायणीयेन स्वर्गं लोकं प्राजानन्
evaṃ vai devāḥ prāyaṇīyena svargaṃ lokaṃ prājānan
- 11
तथो एवैतद्यजमान एवम् एव प्रायणीयेनैव स्वर्गं लोकं प्रजानाति
tatho evaitadyajamāna evam eva prāyaṇīyenaiva svargaṃ lokaṃ prajānāti
- 12
ते समे स्यातां प्रायणीयोदयनीये
te same syātāṃ prāyaṇīyodayanīye
- 13
देवरथो वा एष यद्यज्ञः
devaratho vā eṣa yadyajñaḥ
- 14
तस्यैते पक्षसी यत्प्रायणीयोदयनीये
tasyaite pakṣasī yatprāyaṇīyodayanīye
- 15
ते यः समे कुरुते
te yaḥ same kurute
- 16
यथोभयतःपक्षसा रथेनोग्रवाहणेन धावयन्न् अध्वानं यत्राकूतं समश्नुवीत
yathobhayataḥpakṣasā rathenogravāhaṇena dhāvayann adhvānaṃ yatrākūtaṃ samaśnuvīta
- 17
एवं स स्वस्ति स्वर्गं लोकं समश्नुते
evaṃ sa svasti svargaṃ lokaṃ samaśnute
- 18
अथ यो विषमे कुरुते
atha yo viṣame kurute
- 19
यथान्यतरतःपक्षसा रथेनोग्रवाहणेन धावयन्न् अध्वानं यत्राकूतं न समश्नुवीत
yathānyatarataḥpakṣasā rathenogravāhaṇena dhāvayann adhvānaṃ yatrākūtaṃ na samaśnuvīta
- 20
एवं स न स्वस्ति स्वर्गं लोकं समश्नुते
evaṃ sa na svasti svargaṃ lokaṃ samaśnute
- 21
तस्मात्समे एव स्यातां प्रायणीयोदयनीये
tasmātsame eva syātāṃ prāyaṇīyodayanīye

