20 shlokas
- 1
अथावाहने
athāvāhane
- 2
आवह देवान्यजमानाय
āvaha devānyajamānāya
- 3
अग्निम् अग्न आवह वनस्पतिम् आवहेन्द्रं वसुमन्तम् आवहेति तत्प्रातःसवनम् आवाहयति
agnim agna āvaha vanaspatim āvahendraṃ vasumantam āvaheti tatprātaḥsavanam āvāhayati
- 4
इन्द्रं रुद्रवन्तम् आवहेति तन्माध्यंदिनं सवनम् आवाहयति
indraṃ rudravantam āvaheti tanmādhyaṃdinaṃ savanam āvāhayati
- 5
इन्द्रम् आदित्यवन्तम् ऋभुमन्तं विभुमन्तं वाजवन्तं बृहस्पतिवन्तं विश्वदेव्यावन्तम् आवहेति तत्तृतीयसवनम् आवाहयति
indram ādityavantam ṛbhumantaṃ vibhumantaṃ vājavantaṃ bṛhaspativantaṃ viśvadevyāvantam āvaheti tattṛtīyasavanam āvāhayati
- 6
अत उ हैके वनस्पतिम् आवाहयन्ति
ata u haike vanaspatim āvāhayanti
- 7
अन्तत आवाह्यः
antata āvāhyaḥ
- 8
तृतीयसवने ह्य् एनं यजन्तीति वदन्तः
tṛtīyasavane hy enaṃ yajantīti vadantaḥ
- 9
तद् उ वा आहुर् आत्मा वै पशुः
tad u vā āhur ātmā vai paśuḥ
- 10
प्राणो वनस्पतिः
prāṇo vanaspatiḥ
- 11
यस्तं तत्र ब्रूयात्प्राणाद् आत्मानम् अन्तरगान्न जीविष्यतीति तथा ह स्यात्
yastaṃ tatra brūyātprāṇād ātmānam antaragānna jīviṣyatīti tathā ha syāt
- 12
तस्मात्पशुम् एवोपसंधाय वनस्पतिर् आवाह्यः
tasmātpaśum evopasaṃdhāya vanaspatir āvāhyaḥ
- 13
मीमांसितः पशुः
mīmāṃsitaḥ paśuḥ
- 14
प्रजापतिः प्रजाः सृष्ट्वा रिरिचान इवामन्यत
prajāpatiḥ prajāḥ sṛṣṭvā riricāna ivāmanyata
- 15
स हैक्षत कथं नु तेन यज्ञक्रतुना यजेय येनेष्ट्वा उप कामान् आप्नुयाम् अवान्नाद्यं रुन्धीयेति
sa haikṣata kathaṃ nu tena yajñakratunā yajeya yeneṣṭvā upa kāmān āpnuyām avānnādyaṃ rundhīyeti
- 16
स ताम् एकादशिनीम् अपश्यत्
sa tām ekādaśinīm apaśyat
- 17
ताम् आहरत्
tām āharat
- 18
तयायजत
tayāyajata
- 19
तयेष्ट्वा उप कामान् आप्नोद् अवान्नाद्यम् अरुन्धत
tayeṣṭvā upa kāmān āpnod avānnādyam arundhata
- 20
तथो एवैतद्यजमान एतयैवैकादशिन्येष्ट्वोप कामान् आप्नोत्य् अवान्नाद्यं रुन्द्धे
tatho evaitadyajamāna etayaivaikādaśinyeṣṭvopa kāmān āpnoty avānnādyaṃ runddhe

