69 shlokas
- 1
जाड्यदौःशील्यदौर्भाग्येभ्यः प्रजानुत्पत्तेर् आभीक्ष्ण्येन दारिकोत्पत्तेर्नायकचापलाद्वा सपत्न्यधिवेदनम्
jāḍyadauḥśīlyadaurbhāgyebhyaḥ prajānutpatter ābhīkṣṇyena dārikotpatternāyakacāpalādvā sapatnyadhivedanam
- 2
तदादित एव भक्तिशीलवैदग्ध्यख्यापनेन परिजिहीर्षेत्
प्रजानुत्पत्तौ च स्वयम् एव सापत्नके चोदयेत्
tadādita eva bhaktiśīlavaidagdhyakhyāpanena parijihīrṣet
prajānutpattau ca svayam eva sāpatnake codayet
- 3
अधिविद्यमाना च यावच्छक्तियोगाद् आत्मनो ऽधिकत्वेन स्थितिं कारयेत्
adhividyamānā ca yāvacchaktiyogād ātmano 'dhikatvena sthitiṃ kārayet
- 4
आगतां चैनां भगिनीवद् ईक्षेत
नायकविदितं च प्रादोषिकं विधिम् अतीव यत्नाद् अस्याः कारयेत्सौभाग्यजं वैकृतम् उत्सेकं वास्या नाद्रियेत
āgatāṃ caināṃ bhaginīvad īkṣeta
nāyakaviditaṃ ca prādoṣikaṃ vidhim atīva yatnād asyāḥ kārayetsaubhāgyajaṃ vaikṛtam utsekaṃ vāsyā nādriyeta
- 5
भर्तरि प्रमाद्यन्तीम् उपेक्षेत
यत्र मन्येतार्थम् इयं स्वयम् अपि प्रतिपत्स्यत इति तत्रैनाम् आदरत एवानुशिष्यात्
bhartari pramādyantīm upekṣeta
yatra manyetārtham iyaṃ svayam api pratipatsyata iti tatrainām ādarata evānuśiṣyāt
- 6
नायकसंश्रवे च रहसि विशेषान् अधिकान्दर्शयेत्
nāyakasaṃśrave ca rahasi viśeṣān adhikāndarśayet
- 7
तदपत्येष्वविशेषः
परिजनवर्गे अधिकानुकम्पा
मित्रवर्गे प्रीतिः
आत्मज्ञातिषु नात्यादरः
तज्ज्ञातिषु चातिसंभ्रमः
tadapatyeṣvaviśeṣaḥ
parijanavarge adhikānukampā
mitravarge prītiḥ
ātmajñātiṣu nātyādaraḥ
tajjñātiṣu cātisaṃbhramaḥ
- 8
बह्वीभिस्त्वधिविन्ना अव्यवहितया संसृज्येत
bahvībhistvadhivinnā avyavahitayā saṃsṛjyeta
- 9
यां तु नायको ऽधिकां चिकीर्षेत्तां भूतपूर्वसुभगया प्रोत्साह्य कलहयेत्
yāṃ tu nāyako 'dhikāṃ cikīrṣettāṃ bhūtapūrvasubhagayā protsāhya kalahayet
- 10
ततश्चानुकम्पेत
tataścānukampeta
- 11
ताभिर् एकत्वेनाधिकां चिकीर्षितां स्वयम् अविवदमाना दुर्जनीकुर्यात्
tābhir ekatvenādhikāṃ cikīrṣitāṃ svayam avivadamānā durjanīkuryāt
- 12
नायकेन तु कलहिताम् एनां पक्षपातावलम्बनोपबृंहिताम् आश्वासयेत्
nāyakena tu kalahitām enāṃ pakṣapātāvalambanopabṛṃhitām āśvāsayet
- 13
कलहं च वर्धयेत्
kalahaṃ ca vardhayet
- 14
मन्दं वा कलहम् उपलभ्य स्वयम् एव संधुक्षयेत्
mandaṃ vā kalaham upalabhya svayam eva saṃdhukṣayet
- 15
यदि नायको ऽस्याम् अद्यापि सानुनय इति मन्येत तदा स्वयम् एव संधौ प्रयतेतेति ज्येष्ठावृत्तम्
yadi nāyako 'syām adyāpi sānunaya iti manyeta tadā svayam eva saṃdhau prayateteti jyeṣṭhāvṛttam
- 16
कनिष्ठा तु मातृवत्सपत्नीं पश्येत्
kaniṣṭhā tu mātṛvatsapatnīṃ paśyet
- 17
ज्ञातिदायम् अपि तस्या अविदितं नोपयुञ्जीत
jñātidāyam api tasyā aviditaṃ nopayuñjīta
- 18
आत्मवृत्तान्तांस्तदधिष्ठितान्कुर्यात्
ātmavṛttāntāṃstadadhiṣṭhitānkuryāt
- 19
अनुज्ञाता पतिम् अधिशयीत
anujñātā patim adhiśayīta
- 20
न वा तस्या वचनम् अन्यस्याः कथयेत्
na vā tasyā vacanam anyasyāḥ kathayet
- 21
तदपत्यानि स्वेभ्यो ऽधिकानि पश्येत्
tadapatyāni svebhyo 'dhikāni paśyet
- 22
रहसि पतिम् अधिकम् उपचरेत्
rahasi patim adhikam upacaret
- 23
आत्मनश्च सपत्नीविकारजं दुःखं नाचक्षीत
ātmanaśca sapatnīvikārajaṃ duḥkhaṃ nācakṣīta
- 24
पत्युश्च सविशेषकं गूढं मानं लिप्सेत्
patyuśca saviśeṣakaṃ gūḍhaṃ mānaṃ lipset
- 25
अनेन खलु पथ्यदानेन जीवामीति ब्रूयात्
anena khalu pathyadānena jīvāmīti brūyāt
- 26
तत्तु श्लाघया रागेण वा बहिर्नाचक्षीत
tattu ślāghayā rāgeṇa vā bahirnācakṣīta
- 27
भिन्नरहस्या हि भर्तुर् अवज्ञां लभते
bhinnarahasyā hi bhartur avajñāṃ labhate
- 28
ज्येष्ठाभयाच्च निगूढसंमानार्थिनी स्याद् इति गोनर्दीयः
jyeṣṭhābhayācca nigūḍhasaṃmānārthinī syād iti gonardīyaḥ
- 29
दुर्भगाम् अनपत्यां च ज्येष्ठाम् अनुकम्पेत नायकेन चानुकम्पयेत्
durbhagām anapatyāṃ ca jyeṣṭhām anukampeta nāyakena cānukampayet
- 30
प्रसह्य त्व् एनाम् एकचारिणीवृत्तम् अनुतिष्ठेद् इति कनिष्ठावृत्तम्
prasahya tv enām ekacāriṇīvṛttam anutiṣṭhed iti kaniṣṭhāvṛttam

