শ্লোক 8.12
सर्वद्वाराणि संयम्य मनो हृदि निरुध्य च ।
मूर्ध्न्याधायात्मनः प्राणमास्थितो योगधारणाम् ॥
লিপ্যন্তৰ
sarvadvārāṇi saṃyamya mano hṛdi nirudhya ca |
mūrdhnyādhāyātmanaḥ prāṇamāsthito yogadhāraṇām ||
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
অনুবাদ
দেহৰ সকলো দুৱাৰ সংযত কৰি, মনক হৃদয়ত নিৰুদ্ধ কৰি, প্ৰাণক মূৰত স্থাপন কৰি আৰু যোগধাৰণাত প্ৰতিষ্ঠিত হৈ,
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ব্যাখ্যা
কৃষ্ণই মৃত্যুৰ সময়ৰ যোগসাধনাৰ বিস্তাৰিত বৰ্ণনা দিয়ে। দেহৰ সকলো দুৱাৰ, অৰ্থাৎ যিবোৰ ইন্দ্ৰিয়ৰ জৰিয়তে মন বাহিৰলৈ যায়, সেইবোৰ বন্ধ কৰা হয়। মনক হৃদয়ৰ ভিতৰত আবদ্ধ কৰা হয়। প্ৰাণশক্তিক ওপৰলৈ টানি মূৰত স্থাপন কৰা হয়, আৰু যোগী যোগৰ দৃঢ় ধাৰণাত স্থিৰ হৈ থাকে। বাক্যটো পিছৰ পদলৈ আগবাঢ়ে। এই বৰ্ণনাই দেখুৱায় যে মৃত্যুৰ সময়তো সচেতন আৰু অনুশাসিত হৈ থকা সম্ভৱ। এয়া কঠিন সাধনা।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08