শ্লোক 10.14
सर्वमेतदृतं मन्ये यन्मां वदसि केशव ।
न हि ते भगवन्व्यक्तिं विदुर्देवा न दानवाः ॥
লিপ্যন্তৰ
sarvametadṛtaṃ manye yanmāṃ vadasi keśava |
na hi te bhagavanvyaktiṃ vidurdevā na dānavāḥ ||
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
অনুবাদ
হে কেশৱ, তুমি মোক যি কৈছা সেই সকলোকে মই সত্য বুলি মানোঁ। হে ভগৱান, দেৱতা বা দানৱ কোনেও তোমাৰ প্ৰকাশ নাজানে।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ব্যাখ্যা
অৰ্জুনে কৃষ্ণই কোৱা সকলো কথা সত্য বুলি গ্ৰহণ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ ভাষাত অধ্যায়ৰ আৰম্ভণিত কৃষ্ণই কোৱা কথাটো পুনৰাবৃত্তি কৰে: দেৱতা বা তেওঁলোকৰ বিৰোধী দানৱ, কোনেও কৃষ্ণৰ ব্যক্তি, অৰ্থাৎ তেওঁ কেনেকৈ প্ৰকাশিত হয়, সেয়া নাজানে। দেৱতা আৰু দানৱ দুয়োৰে নাম লোৱাৰে শক্তিশালী সত্তাসকলৰ গোটেই পৰিসৰ সামৰা হৈছে। শ্লোকটোত বিশ্বাস আৰু বিনয় একেলগে দেখা যায়। দেৱতাসকলেও যি বুজিব নোৱাৰে, অৰ্জুনে সেয়া বুজি পোৱাৰ দাবী নকৰে, কিন্তু তেওঁক যি কোৱা হৈছে তাত ভৰসা কৰে। ইয়ে পৰৱৰ্তী শ্লোকবোৰত তেওঁৰ অনুৰোধৰ পথ মুকলি কৰে।
Sanskrit Systemৰ দ্বাৰা · যন্ত্ৰৰ খচৰা · claude-opus-5-5 · 2026-11-08