శ్లోకం 17.14
देवद्विजगुरुप्राज्ञपूजनं शौचमार्जवम् ।
ब्रह्मचर्यमहिंसा च शारीरं तप उच्यते ॥
లిప్యంతరీకరణ
devadvijaguruprājñapūjanaṃ śaucamārjavam |
brahmacaryamahiṃsā ca śārīraṃ tapa ucyate ||
Sanskrit System రచించినది · యంత్ర చిత్తుప్రతి · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
అనువాదం
దేవతలను, ద్విజులను, గురువులను, జ్ఞానులను పూజించడం, శౌచం, ఋజుత్వం, బ్రహ్మచర్యం, అహింస శారీరక తపస్సు అని చెప్పబడతాయి.
Sanskrit System రచించినది · యంత్ర చిత్తుప్రతి · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
వ్యాఖ్యానం
శ్రీకృష్ణుడు ఇప్పుడు తపస్సును దేహం, వాక్కు, మనస్సు అనే మూడు రూపాలలో వివరిస్తాడు. శారీరక తపస్సులో దేవతలను, ద్విజులను, గురువులను, జ్ఞానులను గౌరవించడం; శుచిత్వం; ఋజుత్వం; బ్రహ్మచర్యం; అహింస ఉన్నాయి. ఇది మృదువైన, నైతికమైన తపస్సు భావన, అధ్యాయంలో ముందు విమర్శించిన కఠిన ఆత్మహింసకు పూర్తిగా భిన్నమైనది. ఇక్కడ దేహ నిగ్రహం అంటే మాంసాన్ని శిక్షించడం కాదు, గౌరవప్రదమైన, శుద్ధమైన, హానిరహిత జీవనం.
Sanskrit System రచించినది · యంత్ర చిత్తుప్రతి · claude-opus-5-5 · 2026-11-08