ஸ்லோகம் 14.17
सत्त्वात्सञ्जायते ज्ञानं रजसो लोभ एव च ।
प्रमादमोहौ तमसो भवतोऽज्ञानमेव च ॥
ஒலிபெயர்ப்பு
sattvātsañjāyate jñānaṃ rajaso lobha eva ca |
pramādamohau tamaso bhavato'jñānameva ca ||
Sanskrit System அவர்களால் · இயந்திர வரைவு · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
மொழிபெயர்ப்பு
சத்துவத்திலிருந்து ஞானம் தோன்றுகிறது; ரஜஸிலிருந்து பேராசை தோன்றுகிறது. தமஸிலிருந்து கவனக்குறைவும் மயக்கமும் அஞ்ஞானமும் தோன்றுகின்றன.
Sanskrit System அவர்களால் · இயந்திர வரைவு · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
விளக்கம்
ஒவ்வொரு குணமும் மனத்தில் எதை உண்டாக்குகிறது என்பதைக் கிருஷ்ணர் தெளிவாகச் சொல்கிறார். சத்துவம் ஞானத்தைத் தோற்றுவிக்கிறது; ரஜஸ் பேராசையை; தமஸ் கவனக்குறைவு, மயக்கம், அஞ்ஞானம் ஆகியவற்றை. முன்பு வந்ததை இந்தச் சுலோகம் எதிரொலித்துச் சுருக்குகிறது; முக்கியக் கருத்துகளை வெவ்வேறு கோணங்களிலிருந்து மீண்டும் சொல்வது கீதையில் பொதுவான கற்பித்தல் முறை. திரும்பச் சொல்லல் அர்ஜுனனுக்கும் எந்தக் கேட்பவருக்கும் உபதேசத்தை உள்வாங்க உதவுகிறது. குணங்கள் அவற்றின் விளைவுகளால் அறியப்படுகின்றன என்பதையும் இது தெளிவாக்குகிறது. ஒருவர் சத்துவத்தை நேரடியாகக் காண்பதில்லை; ஞானம் எழுவதைக் கண்டு, அதன் பின்னாலுள்ள தெளிவை ஊகிக்கிறார்.
Sanskrit System அவர்களால் · இயந்திர வரைவு · claude-opus-5-5 · 2026-11-08