ஸ்லோகம் 11.2
भवाप्ययौ हि भूतानां श्रुतौ विस्तरशो मया ।
त्वत्तः कमलपत्राक्ष माहात्म्यमपि चाव्ययम् ॥
ஒலிபெயர்ப்பு
bhavāpyayau hi bhūtānāṃ śrutau vistaraśo mayā |
tvattaḥ kamalapatrākṣa māhātmyamapi cāvyayam ||
Sanskrit System அவர்களால் · இயந்திர வரைவு · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
மொழிபெயர்ப்பு
தாமரைக் கண்ணனே, உயிர்களின் தோற்றத்தையும் அழிவையும் பற்றி உன்னிடமிருந்து விரிவாகக் கேட்டேன்; உன் அழிவற்ற மகிமையையும் கேட்டேன்.
Sanskrit System அவர்களால் · இயந்திர வரைவு · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
விளக்கம்
இதுவரை கற்றதை அர்ஜுனன் தொகுத்துச் சொல்கிறான். உயிர்கள் எவ்வாறு தோன்றி மறைகின்றன என்பதை விரிவாகக் கேட்டான்; ஒருபோதும் குறையாத கிருஷ்ணரின் மகிமையைப் பற்றியும் கேட்டான். தாமரைக் கண்ணன் என்ற விளிப்பு அன்பானது; ஆசிரியரிடம் அதிகாரத்தை மட்டுமல்ல, அழகையும் காண்பவரின் மொழி அது. இந்தச் சுலோகம் ஒரு பாலமாகச் செயல்படுகிறது. படைப்பு, அழிவு, இறைமூலம் பற்றிப் பேசிய முந்தைய அத்தியாயங்களின் உபதேசத்தை இது ஒன்றுசேர்க்கிறது; வரவிருக்கும் வேறுபாட்டுக்கும் வழி அமைக்கிறது: இவை அனைத்தையும் அர்ஜுனன் கேட்டிருக்கிறான், ஆனால் இன்னும் கண்ணால் காணவில்லை. கேட்டலிலிருந்து காண்டலுக்கான நகர்வு இங்கே தொடங்குகிறது.
Sanskrit System அவர்களால் · இயந்திர வரைவு · claude-opus-5-5 · 2026-11-08