श्लोकः 2.7
कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः
पृच्छामि त्वां धर्मसम्मूढचेताः ।
यच्छ्रेयः स्यान्निश्चितं ब्रूहि तन्मे
शिष्यस्तेऽहं शाधि मां त्वां प्रपन्नम् ॥
लिप्यन्तरणम्
kārpaṇyadoṣopahatasvabhāvaḥ
pṛcchāmi tvāṃ dharmasammūḍhacetāḥ |
yacchreyaḥ syānniścitaṃ brūhi tanme
śiṣyaste'haṃ śādhi māṃ tvāṃ prapannam ||
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अन्वयः (गद्यक्रमः)
कार्पण्यदोषोपहतस्वभावः धर्मसम्मूढचेताः त्वां पृच्छामि। यत् निश्चितं श्रेयः स्यात् तत् मे ब्रूहि। अहं ते शिष्यः, त्वां प्रपन्नं मां शाधि।
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
अयं श्लोकः गीतायाः परिवर्तनबिन्दुः। अर्जुनः स्वीकरोति यत् दैन्यदोषेण तस्य स्वभावः आहतः, धर्मविषये च बुद्धिः मोहिता। सः श्रीकृष्णं सखा इति न, गुरुः इति प्रपद्यते, शिष्यः अहं, शाधि माम् इति। शिष्यभावेन शरणागतिः एव उपदेशस्य अधिकारं ददाति। कार्पण्यं कृपणता, आत्मज्ञानस्य अभावः इति अपि केचित् व्याचक्षते।
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · claude-opus-5-5 · 2026-11-08