श्लोकः 11.49
मा ते व्यथा मा च विमूढभावो
दृष्ट्वा रूपं घोरमीदृङ्ममेदम् ।
व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं
तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥
लिप्यन्तरणम्
mā te vyathā mā ca vimūḍhabhāvo
dṛṣṭvā rūpaṃ ghoramīdṛṅmamedam |
vyapetabhīḥ prītamanāḥ punastvaṃ
tadeva me rūpamidaṃ prapaśya ||
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अन्वयः (गद्यक्रमः)
मम इदम् ईदृक् घोरं रूपं दृष्ट्वा ते व्यथा मा, विमूढभावः च मा, त्वं व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनः तत् एव मे इदं रूपं प्रपश्य।
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
भगवान् अर्जुनं साक्षात् आश्वासयति। घोरं रूपं दृष्ट्वा व्यथा मोहः वा मा भूत्। भयं त्यक्त्वा प्रसन्नमनसा पुनः परिचितं रूपं पश्य इति वदति। अयं श्लोकः सन्धिः, दर्शनस्य उग्रता शान्तिं प्रति परिवर्तते। गुरुः शिष्यं न भीषयित्वा त्यजति, किन्तु तस्य मनः पुनः स्थिरीकरोति।
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · claude-opus-5-5 · 2026-11-08