श्लोकः 11.19
अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्य-
मनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम् ।
पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्त्रं
स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम् ॥
लिप्यन्तरणम्
anādimadhyāntamanantavīrya-
manantabāhuṃ śaśisūryanetram |
paśyāmi tvāṃ dīptahutāśavaktraṃ
svatejasā viśvamidaṃ tapantam ||
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अन्वयः (गद्यक्रमः)
अनादिमध्यान्तम् अनन्तवीर्यम् अनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रं दीप्तहुताशवक्त्रं स्वतेजसा इदं विश्वं तपन्तं त्वां पश्यामि।
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
अर्जुनः पुनः वर्णनं करोति, भावः च तीव्रतरः भवति। पुनः आदिः मध्यम् अन्तः च न दृश्यन्ते। चन्द्रसूर्यौ भगवतः नेत्रे, मुखं प्रज्वलितः अग्निः। अन्तिमः बिम्बः विशेषतः आश्चर्यकरः, स्वतेजसा सः विश्वं तपति। यत् तेजः पूर्वं सौन्दर्यस्य कारणम् आसीत्, तत् इदानीं दाहकम् अपि। रूपस्य उग्रता क्रमेण प्रकटीभवति।
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · claude-opus-5-5 · 2026-11-08