श्लोकः 11.14
ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धनञ्जयः ।
प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत ॥
लिप्यन्तरणम्
tataḥ sa vismayāviṣṭo hṛṣṭaromā dhanañjayaḥ |
praṇamya śirasā devaṃ kṛtāñjalirabhāṣata ||
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अन्वयः (गद्यक्रमः)
ततः विस्मयाविष्टः हृष्टरोमा सः धनञ्जयः देवं शिरसा प्रणम्य कृताञ्जलिः अभाषत।
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
दर्शनस्य प्रभावः अर्जुने वर्ण्यते। सः विस्मयेन आविष्टः, तस्य रोमाणि हृष्टानि, यत् तीव्रस्य भावस्य लक्षणम्। सः शिरसा प्रणमति अञ्जलिं च बध्नाति। रथे स्थितः सखा इदानीं देवः इति प्रत्यक्षं ज्ञातः, अतः व्यवहारः अपि परिवर्तते। सञ्जयस्य वचनेन अर्जुनस्य स्तोत्रं प्रस्तूयते, यत् अग्रिमश्लोकात् आरभ्यते।
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · claude-opus-5-5 · 2026-11-08