श्रीमद्भगवद्गीता · अध्यायः 1
श्लोकः 1.45
अहो बत महत्पापं कर्तुं व्यवसिता वयम् ।
यद्राज्यसुखलोभेन हन्तुं स्वजनमुद्यताः ॥
लिप्यन्तरणम्
aho bata mahatpāpaṃ kartuṃ vyavasitā vayam |
yadrājyasukhalobhena hantuṃ svajanamudyatāḥ ||
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अन्वयः (गद्यक्रमः)
अहो बत, वयं महत् पापं कर्तुं व्यवसिताः, यत् राज्यसुखलोभेन स्वजनं हन्तुम् उद्यताः।
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
अर्जुनः आश्चर्येण खेदेन च उद्घोषयति, अहो बत इति। वयं महत् पापं कर्तुं निश्चिताः, यतः राज्यसुखलोभात् स्वजनवधाय उद्यताः। पूर्वं सः कौरवान् लोभिनः इति अवदत्, इदानीं स्वपक्षम् अपि तेन दोषेण दूषयति। अयम् आत्मनिन्दाभावः तस्य मनसः तीव्रं क्लेशं दर्शयति।
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · claude-opus-5-5 · 2026-11-08