श्रीमद्भगवद्गीता · अध्यायः 1
श्लोकः 1.38
यद्यप्येते न पश्यन्ति लोभोपहतचेतसः ।
कुलक्षयकृतं दोषं मित्रद्रोहे च पातकम् ॥
लिप्यन्तरणम्
yadyapyete na paśyanti lobhopahatacetasaḥ |
kulakṣayakṛtaṃ doṣaṃ mitradrohe ca pātakam ||
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अन्वयः (गद्यक्रमः)
यद्यपि लोभोपहतचेतसः एते कुलक्षयकृतं दोषं मित्रद्रोहे च पातकं न पश्यन्ति,
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
अर्जुनः कौरवाणां दोषं स्वीकरोति। ते लोभेन नष्टबुद्धयः, अतः कुलनाशस्य मित्रद्रोहस्य च पापं न पश्यन्ति। तस्य तर्कः अयं यत् तेषाम् अज्ञानं अस्माकं ज्ञानवतां कृते उदाहरणं न भवेत्। वाक्यं परस्मिन् श्लोके पूर्यते। अत्र अर्जुनस्य नैतिकचिन्ता गम्भीरा, तथापि सा मोहेन मिश्रिता।
Sanskrit System द्वारा · यान्त्रिकं प्रारूपम् · claude-opus-5-5 · 2026-11-08