ਸ਼ਲੋਕ 8.12
सर्वद्वाराणि संयम्य मनो हृदि निरुध्य च ।
मूर्ध्न्याधायात्मनः प्राणमास्थितो योगधारणाम् ॥
ਲਿਪੀਅੰਤਰਨ
sarvadvārāṇi saṃyamya mano hṛdi nirudhya ca |
mūrdhnyādhāyātmanaḥ prāṇamāsthito yogadhāraṇām ||
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ਅਨੁਵਾਦ
ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬੰਦ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੋਕ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਨੂੰ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਹੋ ਕੇ,
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ਵਿਆਖਿਆ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਯੋਗ ਵਿਧੀ ਦਾ ਹੋਰ ਵਿਸਥਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਧਕ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਭਾਵ ਇੰਦਰੀਆਂ, ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਬਾਹਰਲੇ ਵਿਸ਼ੇ ਅੰਦਰ ਨਾ ਆਉਣ। ਉਹ ਮਨ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਨੂੰ ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਪੱਕੀ ਧਾਰਨਾ, ਭਾਵ ਇਕਾਗਰਤਾ, ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੁਰਾਤਨ ਯੋਗ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਹਨ। ਵਾਕ ਅਗਲੇ ਸਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08