ਸ਼ਲੋਕ 6.20
यत्रोपरमते चित्तं निरुद्धं योगसेवया ।
यत्र चैवात्मनात्मानं पश्यन्नात्मनि तुष्यति ॥
ਲਿਪੀਅੰਤਰਨ
yatroparamate cittaṃ niruddhaṃ yogasevayā |
yatra caivātmanātmānaṃ paśyannātmani tuṣyati ||
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ਅਨੁਵਾਦ
ਜਦੋਂ ਯੋਗ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਚਿੱਤ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ਵਿਆਖਿਆ
ਇਹ ਸਲੋਕ ਚਾਰ ਸਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਲੰਮੇ ਵਾਕ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਪੂਰਨ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਯੋਗ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਨਾਲ ਸਥਿਰ ਕੀਤਾ ਮਨ ਆਰਾਮ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਅਵਸਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨਾ ਹੈ। ਵਾਕ ਅਗਲੇ ਸਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਹੈ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08