ਸ਼ਲੋਕ 6.12
तत्रैकाग्रं मनः कृत्वा यतचित्तेन्द्रियक्रियः ।
उपविश्यासने युञ्ज्याद्योगमात्मविशुद्धये ॥
ਲਿਪੀਅੰਤਰਨ
tatraikāgraṃ manaḥ kṛtvā yatacittendriyakriyaḥ |
upaviśyāsane yuñjyādyogamātmaviśuddhaye ||
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ਅਨੁਵਾਦ
ਉੱਥੇ ਉਸ ਆਸਣ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਚਿੱਤ ਅਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਤਮ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਯੋਗ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰੇ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ਵਿਆਖਿਆ
ਆਸਣ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਯੋਗੀ ਮਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨੁਕਤੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਚ ਅਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਇਕਾਗਰਤਾ, ਭਾਵ ਮਨ ਦਾ ਇੱਕ-ਸਿਰਾ ਹੋਣਾ, ਧਿਆਨ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। ਅਭਿਆਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਆਤਮ-ਸ਼ੁੱਧੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਆਰਾਮ। ਧਿਆਨ ਮਨ ਦੀ ਮੈਲ ਧੋਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸਲ ਆਪਾ ਸਾਫ਼ ਦਿਸ ਸਕੇ। ਗੀਤਾ ਇੱਥੇ ਵੀ ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08