ਸ਼ਲੋਕ 5.22
ये हि संस्पर्शजा भोगा दुःखयोनय एव ते ।
आद्यन्तवन्तः कौन्तेय न तेषु रमते बुधः ॥
ਲਿਪੀਅੰਤਰਨ
ye hi saṃsparśajā bhogā duḥkhayonaya eva te |
ādyantavantaḥ kaunteya na teṣu ramate budhaḥ ||
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ਅਨੁਵਾਦ
ਹੇ ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਪਰਸ਼ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਭੋਗ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਿ ਅਤੇ ਅੰਤ ਹੈ। ਸਿਆਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਮਦਾ ਨਹੀਂ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ਵਿਆਖਿਆ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁੱਖ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਵਸਤੂਆਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਭੋਗ ਦੁੱਖਯੋਨੀ, ਭਾਵ ਦੁੱਖ ਦੀ ਕੁੱਖ, ਹਨ। ਕਾਰਨ ਸਾਦਾ ਹੈ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂ ਅਤੇ ਅੰਤ ਹੈ। ਜੋ ਸੁੱਖ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੱਕੇਗਾ ਵੀ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਮੁੱਕਣਾ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਾਲ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਗੁਆਉਣ ਦਾ ਡਰ ਉਸਦੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਵੀ ਮਨ ਨੂੰ ਬੇਚੈਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸਿਆਣਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਨਹੀਂ ਭਾਲਦਾ। ਇਹ ਸੁੱਖ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸਦੇ ਸਰੂਪ ਦੀ ਇਮਾਨਦਾਰ ਪਛਾਣ ਹੈ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08