ਸ਼ਲੋਕ 15.9
श्रोत्रं चक्षुः स्पर्शनं च रसनं घ्राणमेव च ।
अधिष्ठाय मनश्चायं विषयानुपसेवते ॥
ਲਿਪੀਅੰਤਰਨ
śrotraṃ cakṣuḥ sparśanaṃ ca rasanaṃ ghrāṇameva ca |
adhiṣṭhāya manaścāyaṃ viṣayānupasevate ||
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ਅਨੁਵਾਦ
ਕੰਨ, ਅੱਖ, ਚਮੜੀ, ਜੀਭ ਅਤੇ ਨੱਕ, ਅਤੇ ਮਨ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ਵਿਆਖਿਆ
ਇਹ ਸਲੋਕ ਉਹ ਸਾਧਨ ਗਿਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੀ ਆਤਮਾ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ: ਕੰਨ, ਅੱਖ, ਚਮੜੀ, ਜੀਭ ਅਤੇ ਨੱਕ, ਮਨ ਸਮੇਤ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕ ਕੇ ਉਹ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਵਰਣਨ ਸਿੱਧਾ ਹੈ, ਪਰ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਦਲੀਲ ਲਈ ਅਹਿਮ ਹੈ। ਅਨੁਭਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿੱਛੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਖੇੜਾ ਅਗਲੇ ਸਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਹੁਤ ਥੋੜ੍ਹੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਇਸ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08