ਸ਼ਲੋਕ 15.7
ममैवांशो जीवलोके जीवभूतः सनातनः ।
मनःषष्ठानीन्द्रियाणि प्रकृतिस्थानि कर्षति ॥
ਲਿਪੀਅੰਤਰਨ
mamaivāṃśo jīvaloke jīvabhūtaḥ sanātanaḥ |
manaḥṣaṣṭhānīndriyāṇi prakṛtisthāni karṣati ||
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ਅਨੁਵਾਦ
ਜੀਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਬਣਿਆ ਮੇਰਾ ਹੀ ਸਦੀਵੀ ਅੰਸ਼ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀਆਂ ਮਨ ਸਮੇਤ ਛੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ਵਿਆਖਿਆ
ਸਲੋਕ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੋਂ ਮੁਸਾਫ਼ਰ ਵੱਲ ਮੁੜਦਾ ਹੈ। ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਜੀਵ ਨੂੰ ਆਪ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਸਦੀਵੀ ਅੰਸ਼ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੁਆਲੇ ਪੰਜ ਇੰਦਰੀਆਂ ਅਤੇ ਛੇਵੇਂ ਮਨ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਹਨ। ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਤਭੇਦ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਅੰਸ਼ ਦਾ ਅਰਥ ਕੀ ਹੈ: ਇੱਕ ਅਸਲ ਪਰ ਵੱਖਰਾ ਹਿੱਸਾ, ਜਾਂ ਇੱਕੋ ਹਕੀਕਤ ਦਾ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਪਣਾ। ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਲੋਕ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਈਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਜੜ੍ਹੀ ਮਾਣ-ਮਰਿਆਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੰਦਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਫਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08