ਸ਼ਲੋਕ 14.15
रजसि प्रलयं गत्वा कर्मसङ्गिषु जायते ।
तथा प्रलीनस्तमसि मूढयोनिषु जायते ॥
ਲਿਪੀਅੰਤਰਨ
rajasi pralayaṃ gatvā karmasaṅgiṣu jāyate |
tathā pralīnastamasi mūḍhayoniṣu jāyate ||
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ਅਨੁਵਾਦ
ਰਜੋਗੁਣ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਪਾ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਆਸਕਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਤਮੋਗੁਣ ਵਿੱਚ ਮਰ ਕੇ ਮੂੜ੍ਹ ਜੂਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮਦਾ ਹੈ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ਵਿਆਖਿਆ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੱਸਣਾ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੌਤ ਵੇਲੇ ਗੁਣ ਕਿੱਥੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਰਜੋਗੁਣ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੁੰਦਿਆਂ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਇਨਾਮਾਂ ਦੇ ਧੱਕੇ ਚੱਲਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜੰਮਦਾ ਹੈ, ਜਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰੁੱਝਿਆ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ। ਜੋ ਤਮੋਗੁਣ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਮੂੜ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੂਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਾਠਕ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਜੀਵਨ ਰੂਪ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਤਸਵੀਰ ਬਾਹਰੋਂ ਥੋਪੇ ਇਨਾਮ ਸਜ਼ਾ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਗੁਣ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਜੀਵਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਉਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਆਦਤਨ ਰਿਹਾ ਹੈ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08