ਸ਼ਲੋਕ 13.20
प्रकृतिं पुरुषं चैव विद्ध्यनादी उभावपि ।
विकारांश्च गुणांश्चैव विद्धि प्रकृतिसम्भवान् ॥
ਲਿਪੀਅੰਤਰਨ
prakṛtiṃ puruṣaṃ caiva viddhyanādī ubhāvapi |
vikārāṃśca guṇāṃścaiva viddhi prakṛtisambhavān ||
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ਅਨੁਵਾਦ
ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਅਤੇ ਪੁਰਖ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਅਨਾਦੀ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਜਾਣ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ਵਿਆਖਿਆ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੁਣ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਦੱਸਿਆ ਪਹਿਲਾ ਜੋੜਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ: ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਅਤੇ ਪੁਰਖ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਅਨਾਦੀ ਹਨ। ਕੋਈ ਵੀ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਰਚਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬਦਲਾਅ, ਅਤੇ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਘੜਨ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣ, ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਤੋਂ ਉਪਜਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਂਖ ਦੇ ਦੋ ਮੂਲ ਤੱਤਾਂ, ਜੜ੍ਹ ਅਤੇ ਚੇਤਨ, ਦੇ ਮਤ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ। ਗੀਤਾ ਇਹ ਢਾਂਚਾ ਅਪਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਈਸ਼ਵਰੀ ਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਅਰਜੁਨ ਲਈ ਸਲੋਕ ਸਮਝਾਉਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ, ਮਨ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08