ਸ਼ਲੋਕ 12.6
ये तु सर्वाणि कर्माणि मयि संन्यस्य मत्पराः ।
अनन्येनैव योगेन मां ध्यायन्त उपासते ॥
ਲਿਪੀਅੰਤਰਨ
ye tu sarvāṇi karmāṇi mayi saṃnyasya matparāḥ |
ananyenaiva yogena māṃ dhyāyanta upāsate ||
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ਅਨੁਵਾਦ
ਪਰ ਜੋ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਮੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਪਰਮ ਮੰਨ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲ ਨਾ ਮੁੜਨ ਵਾਲੇ ਯੋਗ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ਵਿਆਖਿਆ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਭਗਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਦਾ ਹੋਰ ਪੂਰਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਪਾਂਧੀ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲ ਨਾ ਮੁੜਨ ਵਾਲੇ ਯੋਗ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਸਲੋਕ ਪਿਛਲੇ ਅਧਿਆਵਾਂ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਈਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਅਰਪਿਆ ਕਰਮ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਇਕਾਗਰ ਭਗਤੀ। ਇੱਥੇ ਇਹ ਸਭ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਜੀਵਨ ਢੰਗ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਾਕ ਅਗਲੇ ਸਲੋਕ ਤੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਜਿਹੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਵਚਨ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08