ਸ਼ਲੋਕ 10.6
महर्षयः सप्त पूर्वे चत्वारो मनवस्तथा ।
मद्भावा मानसा जाता येषां लोक इमाः प्रजाः ॥
ਲਿਪੀਅੰਤਰਨ
maharṣayaḥ sapta pūrve catvāro manavastathā |
madbhāvā mānasā jātā yeṣāṃ loka imāḥ prajāḥ ||
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ਅਨੁਵਾਦ
ਪੁਰਾਤਨ ਸੱਤ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਮਨੂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਭਾਵ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਇਹ ਸਾਰੀ ਪਰਜਾ ਉਪਜੀ ਹੈ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ਵਿਆਖਿਆ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਦਰਲੀਆਂ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਜਾਤੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਮਨੂ ਉਹ ਪੂਰਵਜ ਅਤੇ ਵਿਧਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਚੱਲੀਆਂ। ਇੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਧਾਰਨ ਜਨਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸੰਕਲਪ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਚਾਰ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਸੱਤਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਚਾਰ ਹੋਰ ਹਸਤੀਆਂ ਵਜੋਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸਨਕ ਆਦਿ ਕੁਮਾਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਨੂਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ। ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਲੋਕ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀਆਂ ਕੁਲਾਂ ਈਸ਼ਵਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ ਹਨ।
Sanskrit System ਵੱਲੋਂ · ਮਸ਼ੀਨੀ ਖਰੜਾ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08