ଶ୍ଳୋକ 2.62
ध्यायतो विषयान्पुंसः सङ्गस्तेषूपजायते ।
सङ्गात्सञ्जायते कामः कामात्क्रोधोऽभिजायते ॥
ଲିପ୍ୟନ୍ତରଣ
dhyāyato viṣayānpuṃsaḥ saṅgasteṣūpajāyate |
saṅgātsañjāyate kāmaḥ kāmātkrodho'bhijāyate ||
Sanskrit Systemଙ୍କ ଦ୍ୱାରା · ମେସିନ୍ ଡ୍ରାଫ୍ଟ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ଅନୁବାଦ
ବିଷୟର ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ମଣିଷର ସେଥିରେ ଆସକ୍ତି ଜନ୍ମେ; ଆସକ୍ତିରୁ କାମନା ଜନ୍ମେ, ଆଉ କାମନାରୁ କ୍ରୋଧ।
Sanskrit Systemଙ୍କ ଦ୍ୱାରା · ମେସିନ୍ ଡ୍ରାଫ୍ଟ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ବ୍ୟାଖ୍ୟା
ଏହି ପଦ ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀଟି ଏକ କାରଣ ଶୃଙ୍ଖଳା ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ ଯାହା ପାହାଚ ପରେ ପାହାଚ ବିନାଶକୁ ନିଏ। ମଣିଷ ଚିନ୍ତାରେ ବିଷୟ ଉପରେ ରହିଲେ ସେଥିରେ ସଙ୍ଗ ବା ଆସକ୍ତି ଜନ୍ମେ। ଆସକ୍ତିରୁ କାମ ଆସେ, ଆଉ କାମନା ବାଧା ପାଇଲେ କ୍ରୋଧ ଆସେ। ପଦଟି ସମସ୍ୟାର ଆରମ୍ଭ କର୍ମରେ ନୁହେଁ, ବାରମ୍ବାର ଚିନ୍ତାରେ ଦେଖେ। ଆମେ ଯାହା ଉପରେ ମନ ରଖୁ ତାହା ଆମ ଚାହିଦାକୁ ଗଢ଼େ, ଆଉ ବାଧା ପାଇଥିବା ଚାହିଦା କ୍ରୋଧରେ ପରିଣତ ହୁଏ। ମନର ବର୍ଣ୍ଣନା ଭାବରେ ଏହି ବିଶ୍ଳେଷଣ ଆଜି ବି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଭାବରେ ପ୍ରାସଙ୍ଗିକ।
Sanskrit Systemଙ୍କ ଦ୍ୱାରା · ମେସିନ୍ ଡ୍ରାଫ୍ଟ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08