ଶ୍ଳୋକ 13.20
प्रकृतिं पुरुषं चैव विद्ध्यनादी उभावपि ।
विकारांश्च गुणांश्चैव विद्धि प्रकृतिसम्भवान् ॥
ଲିପ୍ୟନ୍ତରଣ
prakṛtiṃ puruṣaṃ caiva viddhyanādī ubhāvapi |
vikārāṃśca guṇāṃścaiva viddhi prakṛtisambhavān ||
Sanskrit Systemଙ୍କ ଦ୍ୱାରା · ମେସିନ୍ ଡ୍ରାଫ୍ଟ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ଅନୁବାଦ
ପ୍ରକୃତି ଓ ପୁରୁଷ ଉଭୟକୁ ଅନାଦି ବୋଲି ଜାଣ, ଆଉ ବିକାର ଓ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକୃତିରୁ ଜାତ ବୋଲି ଜାଣ।
Sanskrit Systemଙ୍କ ଦ୍ୱାରା · ମେସିନ୍ ଡ୍ରାଫ୍ଟ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ବ୍ୟାଖ୍ୟା
କୃଷ୍ଣ ଏବେ ଅର୍ଜୁନ କହିଥିବା ପ୍ରଥମ ଯୋଡ଼ି ନିଅନ୍ତି: ପ୍ରକୃତି ଓ ପୁରୁଷ। ସେ କହନ୍ତି ଉଭୟ ଅନାଦି। କୌଣସିଟି କାଳର କୌଣସି ବିନ୍ଦୁରେ ସୃଷ୍ଟ ହୋଇନାହିଁ। ଜଗତର ସମସ୍ତ ରୂପାନ୍ତର, ସବୁକିଛିକୁ ଆକାର ଦେଉଥିବା ତିନି ଗୁଣ ସହିତ, ପ୍ରକୃତିରୁ ଉଠେ। ଏହା ଦୁଇ ମୌଳିକ ତତ୍ତ୍ୱ, ଜଡ଼ ଓ ଚେତନର ସାଂଖ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଆସିଛି। ଗୀତା ଏହି ଢାଞ୍ଚା ଗ୍ରହଣ କରେ, କିନ୍ତୁ ଅଧ୍ୟାୟ ଦେଖାଏ ଯେ ଉଭୟକୁ ଏକ ବୃହତ୍ତର ଦିବ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଭିତରେ ମଧ୍ୟ ରଖେ। ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ଳୋକଟି ତାଙ୍କ ଶରୀର, ମନ ଓ ଭାବାବେଗ କେଉଁଠାରୁ ଆସେ ତାହା ବୁଝାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ।
Sanskrit Systemଙ୍କ ଦ୍ୱାରା · ମେସିନ୍ ଡ୍ରାଫ୍ଟ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08