ଶ୍ଳୋକ 10.42
अथवा बहुनैतेन किं ज्ञातेन तवार्जुन ।
विष्टभ्याहमिदं कृत्स्नमेकांशेन स्थितो जगत् ॥
ଲିପ୍ୟନ୍ତରଣ
athavā bahunaitena kiṃ jñātena tavārjuna |
viṣṭabhyāhamidaṃ kṛtsnamekāṃśena sthito jagat ||
Sanskrit Systemଙ୍କ ଦ୍ୱାରା · ମେସିନ୍ ଡ୍ରାଫ୍ଟ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ଅନୁବାଦ
କିନ୍ତୁ ହେ ଅର୍ଜୁନ, ଏସବୁ ବିସ୍ତାରରେ ଜାଣି ତୁମର କି ପ୍ରୟୋଜନ? ମୁଁ ମୋର ଏକ ଅଂଶ ମାତ୍ରରେ ଏହି ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରି ରହିଛି।
Sanskrit Systemଙ୍କ ଦ୍ୱାରା · ମେସିନ୍ ଡ୍ରାଫ୍ଟ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ବ୍ୟାଖ୍ୟା
ଅଧ୍ୟାୟଟି ଏପରି ଏକ ମୋଡ଼ରେ ଶେଷ ହୁଏ ଯାହା ସମସ୍ତ ବିସ୍ତାରକୁ ସାନ କରିଦିଏ। ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଏତେ ଖୁଣ୍ଟିନାଟି କାହିଁକି ଦରକାର? କୃଷ୍ଣ ନିଜର କେବଳ ଏକ ଅଂଶରେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଯଦି ସମଗ୍ର ଜଗତ କେବଳ ଏକ ଭଗ୍ନାଂଶ, ତେବେ ତା ବାହାରେ ଯାହା ଅଛି ତାହା ଆହୁରି ମହାନ। ଶ୍ଳୋକଟି ବିଭୂତି ଉପଦେଶକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଧ୍ୟାୟର ଦ୍ୱାର ଖୋଲେ, ଯେଉଁଠି ଅର୍ଜୁନ ଏହି ବିଶ୍ୱରୂପକୁ ସିଧାସଳଖ ଦେଖିବାକୁ ମାଗିବେ। ବିଭୂତି ବିଷୟରେ ଶୁଣିବା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି; ଏବେ ସେ ସବୁକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହିଁବେ।
Sanskrit Systemଙ୍କ ଦ୍ୱାରା · ମେସିନ୍ ଡ୍ରାଫ୍ଟ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08