ଶ୍ଳୋକ 1.19
स घोषो धार्तराष्ट्राणां हृदयानि व्यदारयत् ।
नभश्च पृथिवीं चैव तुमुलोऽभ्यनुनादयन् ॥
ଲିପ୍ୟନ୍ତରଣ
sa ghoṣo dhārtarāṣṭrāṇāṃ hṛdayāni vyadārayat |
nabhaśca pṛthivīṃ caiva tumulo'bhyanunādayan ||
Sanskrit Systemଙ୍କ ଦ୍ୱାରା · ମେସିନ୍ ଡ୍ରାଫ୍ଟ · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
ଅନୁବାଦ
ସେହି ତୁମୁଳ ଶବ୍ଦ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ କରି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲା।
Sanskrit Systemଙ୍କ ଦ୍ୱାରା · ମେସିନ୍ ଡ୍ରାଫ୍ଟ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
ବ୍ୟାଖ୍ୟା
ସଞ୍ଜୟ ପାଣ୍ଡବ ଶଙ୍ଖର ପ୍ରଭାବ ଜଣାନ୍ତି। ଆଗରୁ କୌରବଙ୍କ ଶବ୍ଦ କେବଳ ଜୋରରେ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏହି ଶବ୍ଦ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଭେଦ କରେ ଓ ପୃଥିବୀ ଆକାଶରେ ଗୁଞ୍ଜରିତ ହୁଏ। ଏହି ବିପରୀତତା ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଆଉ ସଞ୍ଜୟ ତାହା ସେହି ପୁଅମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ହିଁ କୁହନ୍ତି। ଅନେକ ପାଠକ ଏଥିରେ ପରିଣାମର ସୂଚନା ଦେଖନ୍ତି: ଯେଉଁ ପକ୍ଷ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ଗଣନାରେ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା ତାହା ଏବେ ହଲିଯାଇଛି, ଅଥଚ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସରେ ଶଙ୍ଖ ବଜାନ୍ତି। ପଦଟି ଦୁଇ ସେନାର ପ୍ରସ୍ତୁତିର ବର୍ଣ୍ଣନା ଶେଷ କରେ।
Sanskrit Systemଙ୍କ ଦ୍ୱାରା · ମେସିନ୍ ଡ୍ରାଫ୍ଟ · claude-opus-5-5 · 2026-11-08