श्लोक 9.4
मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना ।
मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थितः ॥
लिप्यन्तरण
mayā tatamidaṃ sarvaṃ jagadavyaktamūrtinā |
matsthāni sarvabhūtāni na cāhaṃ teṣvavasthitaḥ ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
मेरो अव्यक्त स्वरूपले यो सम्पूर्ण जगत् व्याप्त छ। सबै प्राणी ममा स्थित छन्, तर म तिनमा स्थित छैनँ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण संसारसँगको आफ्नो सम्बन्धलाई विरोधाभासमा वर्णन गर्नुहुन्छ। सम्पूर्ण ब्रह्माण्ड उहाँको अव्यक्त रूपले व्याप्त छ। सबै प्राणी उहाँमा अडिएका छन्, तर उहाँ तिनमा अडिनुहुन्न। उहाँ कुनैमा निर्भर नभई सबै कुराको आधार हुनुहुन्छ। परम्पराहरू यसलाई अनन्तको सान्तसँग, आधारको आधारितसँगको सम्बन्धका रूपमा पढ्छन्। श्लोकले अर्को श्लोकको झन् तीखो विरोधाभासको तयारी गर्छ, जसलाई कृष्ण आफ्नो ऐश्वर्य योग भन्नुहुन्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08