श्लोक 9.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥
लिप्यन्तरण
manmanā bhava madbhakto madyājī māṃ namaskuru |
māmevaiṣyasi yuktvaivamātmānaṃ matparāyaṇaḥ ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
ममा मन लगाऊ, मेरो भक्त होऊ, मेरो पूजा गर, मलाई नमस्कार गर। यसरी आफूलाई ममा जोडेर, मलाई नै परम लक्ष्य मानेर तिमी मलाई प्राप्त गर्नेछौ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
अध्याय सिधा आह्वानसहित सकिन्छ। कृष्ण अर्जुनलाई उहाँमा मन टिकाउन, उहाँप्रति समर्पित हुन, उहाँलाई अर्पण गर्न र उहाँलाई झुक्न भन्नुहुन्छ। यसरी कृष्णलाई सर्वोच्च लक्ष्य मानी आफूलाई उहाँसँग जोडेर उनी उहाँकहाँ आउनेछन्। श्लोकले मन, हृदय, कर्म र शरीरलाई भक्तिको एउटै कार्यमा समेट्छ। यो गीताको अन्त्यतिर लगभग शब्दशः दोहोरिन्छ, जसले यसको केन्द्रीय स्थान देखाउँछ। अध्यायको ब्रह्माण्डीय दर्शनपछि उपदेश व्यक्तिगत निम्तो बन्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08