श्लोक 9.30
अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् ।
साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥
लिप्यन्तरण
api cetsudurācāro bhajate māmananyabhāk |
sādhureva sa mantavyaḥ samyagvyavasito hi saḥ ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
अत्यन्त दुराचारी मानिसले पनि अनन्य भक्तिले मलाई भज्छ भने उसलाई साधु नै मान्नुपर्छ, किनभने उसले सही निश्चय गरेको छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण साहसी कथन गर्नुहुन्छ। अत्यन्त खराब आचरण भएको मानिसले पनि अविभाजित भक्तिले उहाँलाई भज्छ भने त्यो मानिसलाई असल मान्नुपर्छ, किनभने उसले सही सङ्कल्प गरेको छ। श्लोकले गलत कामलाई माफी दिँदैन; यसले ईश्वरतर्फको इमानदार मोड आफैँमा निर्णायक परिवर्तन हो भनी चिन्छ। विगतका कर्मले कसैलाई बाहिर राख्दैनन्। अर्को श्लोकले बताएझैँ, यस्तो सङ्कल्प रूपान्तरणको सुरुवात हो। श्लोकले आफूलाई अयोग्य ठान्ने धेरैलाई आशा दिएको छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08