श्लोक 8.6
यं यं वापि स्मरन्भावं त्यजत्यन्ते कलेवरम् ।
तं तमेवैति कौन्तेय सदा तद्भावभावितः ॥
लिप्यन्तरण
yaṃ yaṃ vāpi smaranbhāvaṃ tyajatyante kalevaram |
taṃ tamevaiti kaunteya sadā tadbhāvabhāvitaḥ ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
हे कुन्तीपुत्र, मानिसले अन्त्यमा जुन-जुन भावलाई सम्झँदै शरीर छोड्छ, सधैँ त्यसै भावले भावित भएकाले ऊ त्यही-त्यही भावमा पुग्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण एउटा सामान्य सिद्धान्त बताउनुहुन्छ। अन्त्यमा शरीर छोड्दा मानिसले जुन भाव सम्झन्छ, त्यही अवस्थामा ऊ पुग्छ, किनभने ऊ सधैँ त्यसैमा तल्लीन रहेको हुन्छ। सदा तद्भावभावितः, अर्थात् सधैँ त्यो भावले आकार पाएको भन्ने वाक्यांश कुञ्जी हो। अन्तिम विचार अचानकको छनोट होइन, बानी परेको ध्यानको फल हो। केही कुरामा मन टिकाएर बिताएको जीवन स्वाभाविक रूपमा तिनै कुरा मनमा राखेर सकिन्छ। श्लोकले दैनिक अभिमुखता किन यति महत्त्वपूर्ण छ भनी बताउँछ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08