श्लोक 7.22
स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते ।
लभते च ततः कामान्मयैव विहितान्हि तान् ॥
लिप्यन्तरण
sa tayā śraddhayā yuktastasyārādhanamīhate |
labhate ca tataḥ kāmānmayaiva vihitānhi tān ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
त्यो श्रद्धाले युक्त भएर ऊ त्यस रूपको आराधना गर्छ, र त्यसबाट आफ्ना इच्छित फल पाउँछ, यद्यपि ती मैले नै दिएको हुन्छु।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
त्यो श्रद्धाले युक्त उपासकले रोजेको देवताको सम्मान गर्छ र त्यसबाट आफूले चाहेका कुरा पाउँछ। तैपनि कृष्ण भन्नुहुन्छ कि ती उहाँले मात्र दिनुहुन्छ। श्लोकले उपासनाको कार्यलाई दुई कोणबाट बताउँछ। उपासकको दृष्टिमा देवताले प्रार्थनाको उत्तर दिन्छन्। गीताको फराकिलो दृष्टिमा हरेक उत्तर अन्ततः एउटै स्रोतबाट आउँछ। यसले देवताहरूलाई होच्याउँदैन, बरु कृष्णले धानेको एउटै व्यवस्थाभित्र राख्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08