श्लोक 5.8
नैव किञ्चित्करोमीति युक्तो मन्येत तत्त्ववित् ।
पश्यञ्शृण्वन्स्पृशञ्जिघ्रन्नश्नन्गच्छन्स्वपञ्श्वसन् ॥
लिप्यन्तरण
naiva kiñcitkaromīti yukto manyeta tattvavit |
paśyañśaṛṇvanspṛśañjighrannaśnangacchansvapañśvasan ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
तत्त्व जान्ने युक्त मानिसले हेर्दा, सुन्दा, छुँदा, सुँघ्दा, खाँदा, हिँड्दा, सुत्दा र सास फेर्दा पनि म केही पनि गर्दिनँ भन्ने ठान्छ,
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण सत्य जान्नेले आफ्नै क्रियाकलापलाई कसरी हेर्छ भनी वर्णन गर्नुहुन्छ। जीवनका सबै साधारण काम गर्दा, हेर्दा, सुन्दा, छुँदा, सुँघ्दा, खाँदा, हिँड्दा, सुत्दा, सास फेर्दा पनि ऊ बुझ्छ कि ऊ आफैँ केही गर्दैन। सूची लामो र जानीजानी दैनिक जीवनको छ, जीवित शरीरको सम्पूर्ण कामलाई समेट्ने। श्लोकले कर्म आत्माद्वारा होइन, प्रकृतिका गुणद्वारा गरिन्छन् भन्ने उपदेश लागू गर्छ। वाक्य अर्को श्लोकसम्म जान्छ, जसले यो दृष्टिको पछाडिको तर्क बताउँछ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08