श्लोक 5.17
तद्बुद्धयस्तदात्मानस्तन्निष्ठास्तत्परायणाः ।
गच्छन्त्यपुनरावृत्तिं ज्ञाननिर्धूतकल्मषाः ॥
लिप्यन्तरण
tadbuddhayastadātmānastanniṣṭhāstatparāyaṇāḥ |
gacchantyapunarāvṛttiṃ jñānanirdhūtakalmaṣāḥ ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
जसको बुद्धि त्यसैमा छ, आत्मा त्यसैमा छ, निष्ठा त्यसैमा छ र जो त्यसैलाई परम आश्रय मान्छन्, ज्ञानले पाप धोइएका ती मानिसहरू फेरि नफर्किने स्थितिमा पुग्छन्।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण लक्ष्यमा पुग्नेहरूको वर्णन गर्नुहुन्छ। उनीहरूको बुद्धि त्यही परम सत्यमा अडिन्छ; आत्मा त्यसैमा तल्लीन हुन्छ; उनीहरू त्यसैमा स्थित हुन्छन् र त्यसैलाई अन्तिम शरण मान्छन्। उनीहरूका मैला ज्ञानले झारिसकेको हुन्छ। यस्ता मानिस अपुनरावृत्ति, अर्थात् संसार (जन्म-मृत्युको चक्र) मा नफर्किने अवस्थामा पुग्छन्। तत्, अर्थात् त्यो भन्ने शब्दको चारपटकको दोहोराइले विचार, अस्तित्व, प्रतिबद्धता र शरणमा व्यक्तिको सम्पूर्ण अभिमुखता सर्वोच्चतर्फ भएको जोड दिन्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08