श्लोक 4.27
सर्वाणीन्द्रियकर्माणि प्राणकर्माणि चापरे ।
आत्मसंयमयोगाग्नौ जुह्वति ज्ञानदीपिते ॥
लिप्यन्तरण
sarvāṇīndriyakarmāṇi prāṇakarmāṇi cāpare |
ātmasaṃyamayogāgnau juhvati jñānadīpite ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
अरूले इन्द्रियहरू र प्राणका सबै कर्मलाई ज्ञानले प्रज्वलित आत्मसंयमयोगरूपी अग्निमा आहुति दिन्छन्।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
अघिल्लाभन्दा गहिरो अर्को यज्ञको वर्णन हुन्छ। यहाँ साधकहरू इन्द्रिय र प्राण, अर्थात् जीवन धान्ने प्राणशक्तिका सबै क्रियाकलापलाई ज्ञानले बालिएको आत्मसंयमयोग, अर्थात् आत्मसंयमको अनुशासनरूपी अग्निमा अर्पण गर्छन्। यसले ध्यानको त्यस्तो अभ्यासतर्फ सङ्केत गर्छ जसमा मानिसका सबै बाहिरी र प्राणिक क्रियाकलाप समेटेर शान्त पारिन्छन्। अग्नि बाल्ने इन्धनका रूपमा ज्ञानको उल्लेखले देखाउँछ कि यस्तो संयम केवल दमन होइन, बुझाइद्वारा निर्देशित हुन्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08