श्लोक 3.2
व्यामिश्रेणेव वाक्येन बुद्धिं मोहयसीव मे ।
तदेकं वद निश्चित्य येन श्रेयोऽहमाप्नुयाम् ॥
लिप्यन्तरण
vyāmiśreṇeva vākyena buddhiṃ mohayasīva me |
tadekaṃ vada niścitya yena śreyo'hamāpnuyām ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
मिश्रितजस्ता देखिने वचनले तपाईं मेरो बुद्धिलाई अलमलमा पारेजस्तो लाग्छ। जुन एउटा कुराले म परम कल्याण पाउन सकूँ, त्यो निश्चित गरेर भन्नुहोस्।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
अर्जुन स्वीकार्छन् कि कृष्णको उपदेश उनलाई एकैसाथ दुई दिशातिर औँल्याएजस्तो लाग्छ, ज्ञान र कर्म दुवैको प्रशंसा गर्दै। इव अर्थात् जस्तो भन्ने शब्दले आरोपलाई नरम पार्छ: उनी कृष्णले जानीजानी अलमल्याउनुभयो भन्दैनन्, यस्तो लाग्छ मात्र भन्छन्। उनी श्रेय अर्थात् परम कल्याणतर्फको एउटा स्पष्ट मार्ग माग्छन्। यो निश्चितता चाहने इमानदार विद्यार्थीको अनुरोध हो। कृष्णको उत्तरले उपदेशलाई एउटै सूत्रमा घटाउने छैन, तर दुई दृष्टिकोण कसरी मिल्छन् भनी देखाउनेछ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08