श्लोक 3.13
यज्ञशिष्टाशिनः सन्तो मुच्यन्ते सर्वकिल्बिषैः ।
भुञ्जते ते त्वघं पापा ये पचन्त्यात्मकारणात् ॥
लिप्यन्तरण
yajñaśiṣṭāśinaḥ santo mucyante sarvakilbiṣaiḥ |
bhuñjate te tvaghaṃ pāpā ye pacantyātmakāraṇāt ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
यज्ञबाट बाँकी रहेको अन्न खाने सज्जनहरू सबै पापबाट मुक्त हुन्छन्; तर आफ्नै लागि मात्र पकाउने पापीहरू पाप नै खान्छन्।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण भोजनको चित्र प्रयोग गरेर तीखो भिन्नता देखाउनुहुन्छ। वैदिक प्रथामा भोजन पहिले अर्पण गरिन्थ्यो र बाँकीलाई पवित्र अंशका रूपमा खाइन्थ्यो। यसरी बाँच्नेहरू, अर्थात् दिएपछि मात्र पाउनेहरू, दोषबाट मुक्त हुन्छन्। आफ्नै लागि मात्र पकाउनेहरू, उहाँ भन्नुहुन्छ, पाप नै खान्छन्। यो चित्रले उपदेशलाई ठोस बनाउँछ: खाने एउटै कर्मले पनि यसको भावअनुसार बाँध्न वा मुक्त गर्न सक्छ। भारत र नेपालका धेरै घरमा अझै खानुअघि अर्पण गरिन्छ, र यो श्लोक त्यस प्रसङ्गमा प्रायः सम्झिइन्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08