श्लोक 2.61
तानि सर्वाणि संयम्य युक्त आसीत मत्परः ।
वशे हि यस्येन्द्रियाणि तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥
लिप्यन्तरण
tāni sarvāṇi saṃyamya yukta āsīta matparaḥ |
vaśe hi yasyendriyāṇi tasya prajñā pratiṣṭhitā ||
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · @indic-transliteration/sanscript 1.3.3
अनुवाद
ती सबैलाई वशमा राखेर मनुष्य युक्त भई मपरायण भएर बसोस्। जसका इन्द्रियहरू वशमा छन्, उसको बुद्धि दृढ रूपमा स्थित हुन्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08
व्याख्या
कृष्ण उपाय दिनुहुन्छ। सबै इन्द्रियलाई संयमित गरेर मानिस युक्त अर्थात् अनुशासित भई मत्पर, अर्थात् उहाँलाई नै सर्वोच्च मान्दै बसोस्। अध्यायमा पहिलोपटक कृष्ण आफैँलाई साधनाको केन्द्रका रूपमा औँल्याउनुहुन्छ। परम्पराहरू यसलाई फरक तरिकाले बुझ्छन्, कसैले व्यक्तिगत ईश्वरप्रतिको भक्तिका रूपमा, कसैले कृष्णले प्रतिनिधित्व गर्ने परम सत्यमा ध्यानका रूपमा। सबै सहमत छन् कि उच्च केन्द्रले मनलाई शान्त हुन मद्दत गर्छ। जसका इन्द्रिय वशमा छन्, उसको बुद्धि स्थिर हुन्छ।
Sanskrit System द्वारा · मेसिन मस्यौदा · claude-opus-5-5 · 2026-11-08